sommige momenten moet je koesteren. dit is er een van.
het is ons volkomen onduidelijk wanneer het gebeurt. en eigenlijk zijn in principe regels bij ons bijna altijd toch echt wel regels. dat betekent ondermeer dat na half acht ieder kind op haar eigen prinsessenbedje blijft liggen en haar kamer niet meer uitkomt tot ’s morgens (niet te) vroeg asjeblieft.
maar er wordt steevast een loopje met onze zogenaamde regels genomen, want elke avond sluipt er toch heel zachtjes, op haar kleine teentjes, een prinsesje uit haar bedje met een zeer belangrijke missie.
wanneer wij zelf ’s avonds gaan slapen, is er op allebei onze kussens op onverklaarbare wijze een van de lievelingsknuffeltjes neergevleid uit de collectie van ons middelste prinsesje, die zich oprecht zorgen maakt over het ontbreken van ‘vriendjes’ in papa’s en mama’s bed.
die regels laten we dan maar even voor wat ze waren en wij stappen in bed met een grote glimlach.

Spread the word