mijn moeder kwam meteen met praktische bezwaren: waar ga je dat dan weer neer zetten? mijn schoonmoeder deed naar nog een schepje bovenop: en jullie buren dan, die zullen gek worden! mijn vader stelde stilzwijgend en met moeite zijn aanhangwagen ter beschikking om het gevaarte op te halen. het werd me niet makkelijk gemaakt om manlief te verrassen voor zijn verjaardag.
helaas lukte het niet op de dag zelf en moest hij het doen met de inmiddels traditionele tegoedbon. maar sinds gistermiddag prijkt hij in onze achtertuin en tekenen zich al slijtplekken op het gazon af. de haast kinderlijke glundering in zijn ogen heb ik niet eerder gezien. het beest in hem is los, en dat in mij ook. geen kwartier blijft onbenut. een ondeugende naar de tuin gerichte blik is genoeg. niets houdt ons tegen!
het aardige is, dat niet alleen wij, maar meerdere mensen meegenieten van ons nieuwe speeltje. zo werd ik vanmorgen rond de klok van elf al door een vriendin uitgedaagd om de strijd tegen haar aan te gaan, om een uur later met rood verhitte koppen op het schoolplein te verschijnen.
en het woord verspreidt zich snel. meerdere dorpelingen schijnen zich in stilte voor te bereiden. er wordt al nagedacht over intekenlijsten, of een heuse voorjaarscompetitie…
pingpong rules!