stel je voor. je bent een fanatiek tegenstander van frans bauer muziek en je steekt je ongezouten en meestal ongevraagde mening hierover niet onder stoelen of banken. eenieder die geen medestander is kan rekenen op een preek. sterker nog, wanneer iemand een iets meer genuanceerde mening is toebedeeld of het lef heeft om in jouw bijzijn de naam frans (al dan niet doelende of de heer bauer zelf) uit te spreken ga je er als een klein kind door heen schreeuwen. je hebt zo’n hekel aan deze muziek dat je vriendschappen op het spel zet, familiebanden breekt.
op een goeie dag kom je echter thuis in een frans bauer shirtje en draai de hele dag, vrolijk meezingend en enthousiast dansend zijn laatste hit. dan heb je op zijn minst iets uit te leggen.
ons overkwam iets dergelijks. al maanden loopt sofie hardop te klagen over mega mindy. mega mindy is suf, toby is suf, haar liedjes zijn suf. en iedereen die dit wel vet vindt is nog veel suffer. janne, marij (en ik) daarentegen vinden mega mindy wel cool, zijn net zo verliefd op toby als mega mindy zelf en kunnen niet stil blijven zitten wanneer mega mindy gaat zingen. ze lopen het liefst de hele dag in hun megamindy pak rond. dit tot ergernis van hun grote zus, die dit gedrag sterk afkeurt en bij het horen van deze muziek met haar vingers in haar oren er als een klein kind door heen gaat schreeuwen.
tot deze week. op een middag, nadat ze bij haar ‘hartsvriendinnetje’ gespeeld had, sneakte ze naar de verkleedkist en kwam glunderend in het mega mindy pak beneden. ‘mam, kun je dat liedje van toby, toby nog eens aanzetten, dat vind ik zo leuk!’ en enthousiast met haar koterige kleuterheupjes wiegend sprong ze door de kamer.
ik heb maar niet gevraagd om een uitleg…

Spread the word