Bijna vier dagen opgesloten in een klooster gezeten. Nee, niet in retraite. Gewoon voor een training. Vier dagen heen en weer geslingerd tussen gevoel en verstand. Blinde vlekken ontmaskerd bij mij en mijn lotgenoten.
In de afgelopen jaren heb ik veel geluisterd naar mannen als Stephen Covey, Tony Robbins, Wayne Dyer, Deepak Chopra, en sinds kort ook naar Eckhart Tolle. Wat een prachtige inzichten hebben zij me gegeven om mijn leven nog mooier, gelukkiger, effectiever, liefdevoller en vrolijker te maken dan het al was. Tijdens mijn vele hardlooprondjes door het bos met mijn mp3 speler, sprak deze raad van wijze mannen me toe, en kwam ik vol inspiratie en energie thuis. Een geweldige combinatie van inspanning en zelfontwikkeling. Maar zelfs met deze delegatie wijze heren was het lastig om op alle fronten kritisch naar mezelf te zijn. Want zoals ieder mens heb ik ook mijn blinde vlekken en mijn belemmerende overtuigingen, die me zo vertrouwd zijn dat het moeilijk afscheid nemen is. Lekker veilig, en onder het mom van ‘zo ben ik nu eenmaal’ snel weggemoffeld.
En die tijd is nu voorbij. Deze woorden hoor je mij niet meer zeggen. Wat heb ik dan geleerd tijdens deze training? Mijn belangrijkste les is: kijken naar de feiten, loslaten en kiezen. Afscheid nemen van overtuigingen die niets opleveren en geen doel meer dienen. Bedanken voor de tijd dat ik ze nodig had, niet er tegen vechten, maar ze omarmen en heel snel wegwuiven. Mocht je me de komende tijd als een dorpsgek in het wilde weg zien wuiven, weet dan dat ik afscheid aan het nemen ben van een oude bekende die nog even voorbijkwam.